عاقبت جادو - جنبل

ادامه نوشته

فواره امريكا هم فرود مي آيد

ادامه نوشته

بايد زمان خريد

ادامه نوشته

در خاطرات گورباچف

ادامه نوشته

شهيد رضا سنجراني

ادامه نوشته

گفت و گويي در باره كتاب تلگراف

ادامه نوشته

در ادب و انديشه ي انوري (4)

چند مضمون از شعر انوري

حرف ، چون لبه شمشير است و به معني لبه شمشير نيز است ، و كلمه بسيار مناسب انتخاب شده است ؛ مثل "كلمه" و "كلام" كه در بيان عرب به معني وسيله برش فهميده مي شود ؛ وقتي فصيح و بليغ استفاده مي شود چون سيف قاطع ، بسان فصل الخطاب عمل مي كند .

حرف تيغ تو الف وار كجا كرد قيام

كه نه در عرصه الف چفتگي لام گرفت؟ (مفلس كيميافروش، ص163و275)

ادامه نوشته

در ادب و انديشه ي انوري (3)

جايگاه شعري انوري

انوري از اركان شعر فارسي است و در فارسي و عربي ممارست دارد . در قصيده و غزل و قطعه از سرآمدان است و در غزل ، پيش از سعدي راه را هموار كرده ، در سرودن قطعه بدزباني را به حد اعلاي آن رسانده است و در اواخر عمر از هجو وبدزياني تبرّي جسته است . در روزگار او شاعران توانايي چون نظامي ، خاقاني ، اديب صابر ، ظهيرفاريابي ، رشيد وطواط ، معزي ، ابوالفرج روني و عمعق بخارايي مي زيستند . انوري به ديوان هاي فرخي ، عنصري ، قطران ، ازرقي و ديگران نظر داشته ، اما به ديوان ابوالفرج علاقه خاصي ابراز مي كرده است . از خصايص شعر او آن است كه به لهجه تخاطب نزديك است و گاه از نهايت سادگي به محاوره معمول ماننده مي شود . اما گاهي با دست يازيدن انوري به اصطلاحات علمي و نجومي و هيآت و علوم ديگر تعقيد خاصي پيدا مي يابد كه نيازمند شرح مي شود و به همين دليل است كه شرح هايي بر ديوان وي نوشته اند كه شرح محمد بن داوود علوي شادآبادي و ابوالحسن فراهاني[1] و شرح مشكلات ديوان انوري از آقاي دكتر سيد جعفر شهيدي از آن جمله اند .

ادامه نوشته

در ادب و انديشه ي انوري (2)

محدوديت اطلاع در باب انوري

با همه شهرتي كه انوري در زبان پارسي داشته و بنا بر معروف يكي از سه پيامبر شعر فارسي به حساب مي آمده است ، از اغراض السياسه في اعراض الرياسه تأليف محمد بن علي ظهيري كاتب سمرقندي – در نيمه دوم قرن ششم – كه بگذريم ، اسناد زندگينامه او با فاصله زماني نسبتاً دور و غالباً بسيار محدود و آشفته است . آنچه در لباب الالباب و جوامع الحكايات و تذكره هاي قرن نهم و دوره هاي بعد در باره او گفته اند مشتي عبارت پردازي افسانه وار است كه كمتر مي توان به آنها اعتماد كرد (مفلس كيميافروش، ص21) .

ادامه نوشته

در ادب و انديشه ي انوري (1)

به نام خدايي كه راه نمود ما را

در ادب و انديشه ي

انوري ابيوردي

محمدحسن صنعتي

شهريور 1405ش

زندگي انوري

در باب زندگي محمد بن علي[1] انوري مشهور به انوري ابيوردي سندي قطعي به دست نيامده است تا بتوان به مدد آن سال تولد و سال درگذشت او را معلوم كرد . قدر مسلم اين است كه او در ربع اول قرن ششم متولد شده است و در ربع آخر آن قرن درگذشته است (مفلس كيميافروش، ص29) . نيز وفات انوري به طور حتم مقدم بر سنه ي 552 نمي تواند باشد . و به ظن غالب تاريخ 587 نيز براي وفات او – به تعبير علامه محمد قزويني – فوق العاده دير است . بنا بر اين شايد اقرب اقوال به صواب قول دولتشاه در بعضي از نسخ تذكره ي او باشد كه وفات انوري را در سنه ي 556 نوشته است[2] ، والله اعلم بحقايق الامور (بيست مقاله قزويني ، ج2، ص369) .

ادامه نوشته